Jest takie miejsce! Gdzie bez wczesniejszego umawiania sie, bez telefonowania mozna przyjsc, kleknac przed wizerunkiem Czarnej Madonny i poddac sie czarowi Jasonogorskiej Pani. Gdzie mozna powierzyc Jej swoje najskrytsze marzenia, sekrety, pragnienia... Gdzie mozna zrzucic z siebie brzemie dnia codziennego i bagaz wystepkow...

To miesjce, to polski kosciol pod wezwaniem Sw. Jacka Odrowaza przy skrzyzowaniu ulic Lebreton i Louisa w Ottawie. Postac patrona Parafii uwidoczniona jest nad glownym oltarzem, w witrazu, zaprojektowanym przez inz. Waclawa Czerwinskiego.


Jakie byly poczatki....


 
O. Jan Sajewicz,     OMI


Budowa   kosciola,   maj 1957


Poswiecenie kamienia wegielnego, 1957 rok


Wizyta Karola Kardynala   Wojtyly,      02 wrzesnia 1969 rok


Obchody     40 lecia - pazdziernik 1997

W latach powojennych, 1945-49, do Ottawy przybyla duza grupa zolnierzy z Wielkiej Brytanii, Wloch, jencow i wiezniow obozow koncentracyjnych oraz uchodzcow i ich rodziny. Po odrobieniu kontraktow, osiedlili sie w Ottawie. Od razu starali sie o polskiego ksiedza, aby moc w jezyku polskim uczestniczyc w nabozenstwach, a nastepnie o zalozenie polskiego kosciola.

W 1948 Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej rozpoczeli regularne duszpasterstwo w Ottawie i okolicach. W 1951 roku przybyl do Ottawy sp. O. Jan Sajewicz OMI, który szybko zabral sie do spajania Polonii i idei zbudowania polskiego kosciola. Juz w styczniu 1952 roku O. Jan Sajewicz powolal Komitet Koscielny. Nastepne lata to okres wytezonej i ciezkiej pracy zbierania funduszy, organizacji, az wreszcie 28 stycznia 1957 zostal odczytany Akt Erekcyjny ustanawiajacy polska parafie. W lipcu 1957 roku ukonczono budowe kosciola oraz pomieszczen przyleglych. Architekt, Roman Stankiewicz byl odpowiedzialny za projekt. Pierwsza Msza sw. zostala odprawiona 4 sierpnia tegoz samego roku.

Polski katolicyzm cechuje od zarania jego istnienia, szczególne nabozenstwo do Matki Bozej. Stad tez, od chwili wybudowania kosciola, boczny oltarz zostal poswiecony Matce Narodu Polskiego. Dzisiaj jeszcze bardziej ta lacznosc zostala wzmocniona poprzez nowenne do Matki Bozej Nieustajacej Pomocy. W kazda srode miesiaca liczni wierni gromadza sie, aby swoje troski i bolesci, jak równiez radosci i nadzieje, zlozyc przed Obliczem Matki.

Chociaz nasza Parafia borykala sie z przeroznymi wydatkami i problemami finansowymi, w roku 1996 przeszla przez gruntowne remonty, dzieki nadzwyczajnej ofiarnosci Parafian. Zalozony zostal nowy dach na kosciele i budynku parafialnym; zainstalowano nowe piece, doprowadzono gaz, równiez sprostano wszystkim wymogom prawa przeciwpozarowego poprzez instalacje systemu ostrzegawczego oraz swiatla bezpieczenstwa; a caly kompleks odswiezono, odmalowano. Tak jak na poczatku Parafii, tak i dzisiaj Parafianie moga byc dumni z tego co zrobili w tak krótkim czasie.

Zycie Parafii skupia sie nie tylko w kosciele, ale i poza jego murami. Bardzo aktywna stala sie Duszpasterska Rada Parafialna, ktora organizuje nie tylko strone duchowa parafii, ale takze zabawy, oraz inne imprezy i wydarzenia parafialne. Rowniez w kazda niedziele funkcjonuje kawiarenka oraz wysprzedaz ciasta w sali parafialnej - a to dzieki niestrudzonej pracy pan: Zenobii Kania, Marii Gajdeckiej, Teresy Bolton, Barbary Pioro, i Kazimiery Gladysz.

Grupa, która najbardziej sie ozywila i potrafila zlaczyc starszych jak i mlodszych to Kolo Zywego Rozanca.
Czlonkowie spotykaja sie na nabozenstwie rozancowym w niedziele i srody. Zmiana tajemnic jest w kazda pierwsza niedziele miesiaca.

Wydawany biuletyn parafialny kazdego tygodnia jest nie tylko glownym informatorem zycia parafialnego ale równiez polonijnego. Dzieki temu dowiadujemy sie o róznych imprezach, odczytach, zebraniach, a przede wszystkim o zyciu religijnym parafii.